4 Principes voor het boeken van de meeste progressie

4 Principes voor het boeken van de meeste progressie 1

Ken je hem?

Nee? Mooi, want ik kende hem tot vandaag ook niet.. Zijn naam is Harrington Emerson en was in zijn tijd (1853 – 1931) een GENIUS..

Ok, maar waarom is dit belangrijk?

Omdat hij met de volgende uitspraak de spijker precies op zijn kop slaat als het gaat om boeken van vooruitgang:

“As to methods there may be a million and then some, but principles are few. The man who grasps principles can successfully select his own methods. The man who tries methods, ignoring principles, is sure to have trouble.”

— Harrington Emerson

Beter kan ik het niet verwoorden.

Het maakt geen moer uit welke methode of tactiek je kiest zolang het principe erachter maar klopt. Wellicht dat de ene methode sneller of effectiever is in jouw persoonlijke situatie, maar dat is iets dat je moet ondervinden (en het moment dat een coach van waarde kan zijn).

Hetzelfde geldt voor het dieet dat je kiest, zoals ik in dit artikel beschrijf.

Wesley’s Four

Alles waar ik over schrijf, over nadenk en naar streef te bereiken is gebaseerd op 1 of meer van de volgende principes. Deze principes zijn niet “heilig”, ik wil slechts nieuwe lezers van mijn artikelen en andere die onbekend zijn met mijn visie / werkwijze helpen mij beter te begrijpen.

1. Richting vóór snelheid

Hoe snel je ook fietst, je zult nooit op je gewenste bestemming uitkomen als je niet in de juiste richting fietst. Wanneer je wel in de juiste richting fietst, is alle voortgang positief. Uiteindelijk zul je jouw gewenste bestemming bereiken, hoe langzaam je ook gaat.

Stel je zit in een stoptrein en jouw bestemming is één van de laatste perrons. Wanneer je er zeker van zou zijn dat je in de juiste trein zit, zou je niet bij elke stop uit de trein stappen. Je weet dat deze stops horen bij een stoptrein.

Helaas doen we dit wel als het gaat om doelen die belangrijk voor ons zijn; we springen van trein naar trein, omdat we niet zeker weten of we in de juiste trein zitten. Op het moment dat er een trein voorbij komt die sneller lijkt te gaan, stappen we daar op in de hoop dat we sneller bij onze bestemming komen.

Neem de tijd en bestudeer de kaart. Wanneer je jouw route hebt uitgestippeld, spring je op en stap je niet meer af. Je zult niet constant vooruit gaan, maar als je vertrouwen hebt in de door jouw uitgestippelde route, zul je op een gegeven moment terug kunnen kijken en verbaasd zijn over hoe ver je bent gekomen.

2. Verzamel en gebruik feedback

Terwijl we eigenlijk heel veel kunnen leren van die keren dat de trein stopt, leren we er vaak niets van.

Vroeg of laat gaat de trein toch weer rijden, dus waarom zouden we ons druk maken om het feit dat de trein überhaupt gestopt is? We steken liever al onze energie in het opgang krijgen van de trein.

Hoewel we onszelf vaak als open-minded en “gretig om te leren” beschouwen, zijn we van nature geneigd de route te volgen die het beste aansluit bij de route die we in ons hoofd hebben. Het vraagt veel moeite om te beseffen dat we fout zitten en nog meer moed om dit toe te geven.

Niemand (ik niet, jij niet, wijze piet niet) begrijpt letterlijk alles wat er in ons lichaam en om ons heen gebeurd. Omdat onze kennis toeneemt en standpunten veranderen, moeten we op elk moment bereid zijn onze route of methode aan te passen op basis van nieuwe inzichten.

Wanneer we de route niet aanpassen of deze feedback persoonlijk opvatten, hebben we alleen onszelf er mee.

Het is dus soms veel effectiever te kijken naar de reden dat de trein gestopt is.

Verzamel zo veel mogelijk feedback (zelf of met hulp van een coach) tijdens zo’n stop en gebruik deze om een volgende stop in de toekomst te voorkomen. Wellicht dat je iets meer tijd kwijt bent bij het verzamelen van deze feedback, maar die tijd verdien je dubbel en dwars terug als deze extra tijd de volgende stop heeft kunnen voorkomen.

3. Kleine start is voldoende

Ok, genoeg over die klote trein.

Om jouw doel te bereiken is het uitstippelen van de route alleen niet voldoende. Je moet ook ergens een keer starten. En dat starten is vaak het moeilijkste.

Alhoewel we denken dat degene die hun doel bereiken heel veel motivatie hebben, komt die motivatie niet uit de lucht vallen. Door het te doen of het zien van progressie (hoe klein deze ook is) raak je gemotiveerd en niet andersom :-)

Slechts 1 kleine mini stap is voldoende. De rest volgt van zelf.

4. Jouw acties = jouw verantwoordelijkheid

Hoe vaak geef je andere personen of dingen de schuld wanneer iets niet loopt zoals gepland?

Als je geen alien bent dan schrijf je waarschijnlijk het meerendeel van gemaakte fouten of minder leuke dingen af op iets of iemand anders.

En dat is meer dan logisch. We zijn niet gemaakt om onze ego’s aan de kant te zetten of om ons kwetsbaar op te stellen als we een fout hebben gemaakt. We schuiven liever de schuld af aan die idiote trainer die er niks van snapt of aan een onverwachte gebeurtenis waar we geen invloed op hadden.

Als we de grootst mogelijke progressie willen boeken is het belangrijk dat we accepteren dat we het hebben verkloot, maar het is nog veel belangrijker dat we erkennen dat we het ZELF hebben verkloot. Dat alleen wij zelf onderaan de streep verantwoordelijk zijn voor onze eigen acties.

Principes > tactieken en methodes

Deze principes gaan nu over het boeken van de grootst mogelijke progressie op welk vlak of gebied dan ook, maar zo is elke methode en tactiek gebaseerd op bepaalde principes. Een bepaalde methode of tactiek is slechts één manier om een gewenst doel te bereiken.

Laten we teamsport als voorbeeld nemen. Goede coaches zijn in staat om elke wedstrijd de beste tactiek te bedenken en de juiste spelers op de juiste positie neer te zetten. Andere coaches, minder succesvolle coaches zitten er vaak net naast.

Is dat omdat deze minder succesvolle coaches het verschil tussen goede en slechte spelers niet zien? Of omdat zij goede situaties en wedstrijden niet kunnen onderscheiden van slechte situaties en wedstrijden?

Nope. Het verschil is dat de succesvolle coaches je kunnen vertellen waarom het een goede of slechte speler is. Hij begrijpt hoe de gekozen tactiek in elkaar steekt, kan je vertellen waarom het fout ging en kan onderweg aanpassingen maken.

De minder succesvolle coach heeft geen idee wat er onder de oppervlakte aan de hand is. Hij ziet dat iets niet werkt of juist wel werkt, maar kan je niet vertellen waar het aan lag.

De “wat” en “hoe” zijn verwerkt in alle methodes en tactieken. En dat kan soms voldoende zijn voor het boeken van resultaat/progressie, zoals in bijvoorbeeld een voetbalwedstrijd of het verliezen van vet. Maar als je – ongeacht de omstandigheden – de grootst mogelijke progressie wilt boeken, moet je ook begrijpen waarom iets gebeurd (of niet gebeurd). En deze waarom-vraag kun je alleen maar beantwoorden als je begrijpt welke principes er onder de oppervlakte liggen.

Als voorbeeld had ik in plaats van teamsport ook het verliezen van vet, spiermassa opbouwen, krachttraining, sprintsnelheid verbeteren etc. etc. etc. kunnen nemen. Toegepast in de juiste stiuatie, kan elke methode of tactiek werken. Wanneer deze niet werkt, betekent dit (meestal) niet dat de methode of tactiek bullsh*t is, maar eerder dat je de verkeerde methode of tactiek hebt gekozen. En als deze je is geadviseerd, betekent het dat degene die jou geadviseerd heeft beter is in marketing dan in zijn vak ;-)

Send this to a friend